Złocisto-zielony jesienny pejzaż sidziński malowany ciepłymi kolorami na łąkach i drzewach... Ciepły listopadowy dzień pokazujący czym jest przysłowiowa złota polska jesień...

Scena jak z horroru... Mroczny las straszący swym zimnem i pustką... Tajemnica skrywająca się w jaskrawym blasku... A to "tylko" kawałek lasu pod Kiełkiem...

Na wzgórzu niedaleko kościoła w latach 50-tych XX w. mieszkańcy Sidziny postawili krzyż jako wotum dziękczynne za uratowanie ludności wsi podczas II Wojny Światowej. Obecny krzyż wykonany z drewna modrzewiowego, wysoki na 10 m, postawiony w 2004 roku został uroczyście poświęcony przez ówczesnego proboszcza w Sidzinie ks. Franciszka Jeziorczaka.