Ogołocony z liści sidziński dąb... Zima choć bez śniegu i mrozu trzyma się dobrze... Nie pozostaje nic innego jak tylko czekać do wiosny...

Późna jesień, opady deszczu, las, do którego promienie słoneczne nie mają łatwego dostępu oraz trochę ingerencji człowieka i taką drogą łatwiej przepłynąć niż przejechać...

Na wzgórzu niedaleko kościoła w latach 50-tych XX w. mieszkańcy Sidziny postawili krzyż jako wotum dziękczynne za uratowanie ludności wsi podczas II Wojny Światowej. Obecny krzyż wykonany z drewna modrzewiowego, wysoki na 10 m, postawiony w 2004 roku został uroczyście poświęcony przez ówczesnego proboszcza w Sidzinie ks. Franciszka Jeziorczaka.