Wyschnięta blada trawa i różnobarwna ściana z drzew na tle błękitnego nieba, ze śladami dużego ruchu powietrznego... Piękny obraz jesieni, który mógłby konkurować nawet z najpiękniejszymi dniami lata...

Szeroka łąka gęsto porośnięta żółtymi kwiatami... Na niej samotnie stojące ostrwie... W oddali domy mieszkańców wsi...

Na wzgórzu niedaleko kościoła w latach 50-tych XX w. mieszkańcy Sidziny postawili krzyż jako wotum dziękczynne za uratowanie ludności wsi podczas II Wojny Światowej. Obecny krzyż wykonany z drewna modrzewiowego, wysoki na 10 m, postawiony w 2004 roku został uroczyście poświęcony przez ówczesnego proboszcza w Sidzinie ks. Franciszka Jeziorczaka.